NOOIT TE OUD VOOR DE LIEFDE
Of ik iets wilde schrijven voor de reeks Vijgen na Pasen, vroeg De Standaard. Jazeker, en ik schreef over liefde en verlies, over verdriet en hoop. Over het leven, quoi. En dat het nooit te laat is, zelfs niet na Pasen. Klik op de foto een lees.
DE ZIN VAN MIJN LEVEN
In haar podcast De Zin van Mijn Leven nodigt Anneleen Van Offel collega-schrijvers uit voor een gesprek daarover. Ik ging voor het motto van Papavers, het boek dat ik schreef na de dood van mijn stiefzoon: Wat is schrijven anders dan bewaren? Het is me gezelschap blijven houden, zowel in het leven als bij het schrijven. Luister mee, met de steun van Curieus, op uw favoriete podcastkanaal. Hier kan het alvast.
EINDEJAARSBOEK
Traditioneel is dit de tijd van de eindejaarslijstjes. En kijk, "Verloren" belandde op die van Knack-journalist Stijn Tormans als één van de beste boeken van 2023. Ik zou zeggen: geloof hem maar, want de man weet zelf wat schrijven is. Lees ook hem.
LUISTEREND LEZEN
Goed nieuws voor wie graag met de oren leest! "Verloren" is nu verkrijgbaar in de Luisterpuntbibliotheek voor blinden en slechthorenden, waar ik het inlas met de steun van Literatuur Vlaanderen. Daarnaast is het vanaf nu ook beschikbaar als audioboek via Uitgeverij Vrijdag op diverse platformen. Geniet ervan!!
Archief naar Kazerne Dossin
Wat een warme en ontroerende namiddag was het in Kazerne Dossin, waar mijn boek “Verloren” werd voorgesteld en het archief dat aan de basis ervan lag officieel werd overhandigd. Voor mij en voor de nabastaanden, die het me toevertrouwden, kwam daarmee een einde aan een drie jaar durend traject. Daarover en over de toekomst van dit archief, praatte conservator Veerle Vanden Daelen met ons en met archivaris Dorien Styven. Kevin Van Staeyen speelde er hartveroverende klezmer bij, een nokvol auditorium luisterde. Waarna het aanschuiven was aan de signeertafel.
TWEEDE DRUK
Hier is hij dan, de tweede druk van mijn boek "Verloren" (Uitgeverij Vrijdag). Heel blij dat zoveel lezers dit waar gebeurd verhaal omarmd hebben. Liesje Andriesse en haar zoontje blijven "Verloren", maar vergeten zijn ze zeker niet. Lees er meer over hier
ODE AAN RUTH LASTERS
De uitreiking van de Arkprijs van het Vrije Woord is altijd feest. Met schrijfcollega Ruth Lasters als voortreffelijke 73ste laureaat was dat niet anders. Op haar officiële bekroning in het Herman Teirlinckhuis mocht ik de laudatio houden. Mijn woorden van lof voor haar, gekoppeld aan mijn bezorgdheid om de vrije meningsuiting leest u hier
DUBBELINTERVIEW
Voor ‘Verzin‘, het tijdschrift van Creatief Schrijven, interviewde dichter Peter Mangel Schots mijn schrijfzus Diane Broeckhoven en mezelf over onze nieuwe boeken,... Lees meer
HUN JEUGDBOEKEN
Op het literaire festival Zuiderzinnen wachtte mij een verrassing van formaat. Na afloop van een van mijn optredens, diepte een dame twee kinderboeken uit haar tas. Een van Liesje Andriesse, de hoofdpersoon van mijn boek ‘Verloren’ en een van haar broer Lou. Vooraan in haar boek heeft Liesje, in het handschrift dat ik zo goed ken uit haar brieven, haar naam en adres geschreven. Steenenbeer 2, Vlissingen: mijn hart brak toen ik het zag.
OUDER WORDEN, MAG DAT?
Inès Van den Kieboom is 93. Een kwarteeuw geleden portretteerde ze mij als schrijfster, nu schreef ik over haar in De Standaard Weekblad. "Waardig onder een plastic deksel is mijn pleidooi niet voor voluit en volwaardig leven, niet voortijdig afgeschreven worden. U leest het met een klik op de foto.